Descrição
Tu sais, je n'ai jamais été aussi heureux que ce matin-là
Nous marchions sur une plage un peu comme celle-ci
C'était l'automne, un automne où il faisait beau
Une saison qui n'existe que dans le Nord de l'Amérique
Là-bas on l'appelle l'été indien
Mais c'était tout simplement le nôtre
Avec ta robe longue tu ressemblais à une aquarelle de Marie Laurencin
Et je me souviens, je me souviens très bien de ce que je t'ai dit ce matin-là
Il y a un an, y a un siècle, y a une éternité
On ira où tu voudras, quand tu voudras
Et l'on s'aimera encore, lorsque l'amour sera mort
Toute la vie sera pareille à ce matin
Aux couleurs de l'été indien
Aujourd'hui je suis très loin de ce matin d'automne
Mais c'est comme si j'y étais
Je pense à toi
Où est tu ?
Que fais-tu ?
Est-ce que j'existe encore pour toi ?
Je regarde cette vague qui n'atteindra jamais la dune
Tu vois, comme elle je me couche sur le sable et je me souviens
Je me souviens des marées hautes du soleil et du bonheur qui passaient sur la mer
Il y a une éternité, un siècle, il y a un an
On ira où tu voudras, quand tu voudras
Et l'on s'aimera encore, lorsque l'amour sera mort
Toute la vie sera pareille à ce matin
Aux couleurs de l'été indien...
Ξέρεις, δεν ήμουν ποτέ τόσο ευτυχισμένος όσο εκείνο το πρωί
Περπατούσαμε σε μια παραλία, κάπως σαν αυτήν εδώ
Ήταν φθινόπωρο, ένα φθινόπωρο με ζεστό καιρό
Μία εποχή που δεν υπάρχει παρά μόνο στην Βόρεια Αμερική
Εκεί κάτω το ονομάζουν "ινδικό καλοκαίρι"
Αλλά, ήταν απλά το δικό μας καλοκαίρι
Φορώντας το μακρύ φόρεμά σου, έδειχνες σαν όμορφο υδατογράφημα της Μαρί Λορανσέν
Και θυμάμαι, θυμάμαι πολύ καλά τι σου είχα πει, εκείνο το πρωί
Πριν από ένα χρόνο, πριν από έναν αιώνα, πριν μια αιωνιότητα
Θα πάμε, όπου θέλεις, όποτε θέλεις
Και θα αγαπιόμαστε ακόμη, ώσπου η αγάπη να πεθάνει
Όλη η ζωή θα μοιάζει σε εκείνο το πρωί
Μέσα στα χρώματα του "ινδικού καλοκαιριού"
Σήμερα βρίσκομαι πολύ μακρία από αυτό το φθινοπωρινό πρωινό
Μα... είναι σαν να βρίσκομαι εκεί
Και σκέφτομαι
Πού είσαι;
Τι κάνεις;
Άραγε υπάρχω ακόμη για εσένα ;
Κοιτάζω αυτό το κύμα που δεν θα φτάσει ποτέ να καλύψει τους αμμολόφους
Βλέπεις, όπως αυτό, έτσι κι εγώ ξαπλώνω στην άμμο και θυμάμαι
Θυμάμαι ρεύματα ευτυχίας που βυθίζονταν στη θάλασσα γεμάτα με φως του ήλιου
Πριν από μία αιωνιότητα, πριν από έναν αιώνα, πριν από έναν χρόνο...
Θα πάμε, όπου θέλεις, όποτε θέλεις
Και θα αγαπιόμαστε ακόμη, ώσπου η αγάπη να πεθάνει
Όλη η ζωή θα μοιάζει σε εκείνο το πρωί
Μέσα στα χρώματα του "ινδικού καλοκαιριού"...